چقدر دوست دارم با کسی درد و دل کنم اما دریغ و افسوس از تنهایی...

حتما اگه حالا این حرفها رو بشنوی ، فورا میگی : نه مامان تو تنها نیستی ،

من دوست تو ام!

و با اون زبون شیرین کودکانه به من میگی : دوست داری بگی{ ثنا دوست من} یا

{دوست من ثنا}سوال

منم شانسی یکی رو میگم و بعد تو می چسبی به من و انتظار داری هر کاری رو

با هم و درست مثل هم انجام بدیم!

وقتی بهت میگم عزیزم این که دوستی نیست! میگه باشه دوست من مثلا ما مثل هم بودیم!

حالا هم گرفتی خوابیدی، وقتی بیدار شدی اول می دوی و می آیی پیش من و

 می گی:

سلام دوست من ، چرا وقتی خودت بیدار شدی منو بیدار نکردی؟!

وای که چقدر بعضا با مزه ای...اما بعضا هم حسابی عصبانی ام می کنیعصبانی